ข้าวขาหมูจานเดียว

คุณวสันต์  ยิ้มแย้ม อยู่บ้านเลขที่ 184/52 สุขุมวิทย์ 10 แขวงคลองเตย เขตคลองเคย กรุงเทพฯ โทร. 07-9385340 ได้มาพบหลวงพ่อวัชระเมื่อวันที่ 26 กรกฏาคม 2548 เพื่อขอให้หลวงพ่อแก้ไขอาการผิดปกติที่เจ็บป่วยมานาน ได้พยายามหาแพทย์มาหลายเดือนอาการก็ไม่ดีขึ้นแต่อย่างไร เรื่องราวที่ผิดปกติเกิดขึ้นเมื่อเย็นวันที่ 18 เมษายน 48 ได้ไปเล่นฟุตบอลแถวโรงงานยาสูบ คลองเตย เสร็จแล้วก็ชวนกันมากินข้าวขาหมูที่ตลาดคลองเตย ระหว่างที่คุยกันอยู่ดี ๆ รู้สึกแน่นหน้าอกอย่างกระทันหัน หัวใจเต้นเร็ว เพื่อน ๆ จึงได้นำส่งคลีนิคแพทย์ที่อยู่ใกล้ ๆ บริเวณนั้น หมอสั่งให้นอนพักดูอาการ ปรากฏว่าคอและหน้าอกเกิดมีอาการบวมขึ้นมา และรู้สึกอึดอัดแน่นใต้ทรวงอก ถึงกับนอนดิ้นด้วยความเจ็บปวดทรมาน หมอได้ฉีดยาแก้อักเสบให้ และบอกว่าคอเกิดการอับเสบอย่างรุนแรง แต่อาการก็ไม่ดีขึ้น กินข้าวไม่มีรสชาด มีความรู้สึกเหมือนกับกินลูกไฟร้อน ๆ เข้าไป

ต่อมาได้มารักษาที่ โรงพยาบาลเลิศสิน แพทย์พบว่ามีก้อนอะไรบางอย่างที่บริเวณลำคอ จึงวางยาตัดเยื่อเนื้อมาวิเคราะห์ เพราะสันนิษฐานว่าจะเกี่ยวกับมะเร็งหรือไม่ ผลปรากฏว่าไม่ใช่ แต่อาการต่าง ๆ ก็ไม่ดีขึ้น ทรมานมาก นอนไม่ค่อยหลับ อาการเจ็บที่ลำคอและหน้าอกก็ยังคงเดิม ยิ่งฝนตกจะรู้สึกหนาวสั่นสะท้านไปทั่วร่าง เนื้อตัวสั่นระริกไปทั้งร่าง บางทีก็ร้อนไปทั้งตัว ทำให้นอนไม่ได้ ยาที่ได้มานั้นกินไปก็เหมือนเดิม ไม่มีอะไรที่ส่อว่าจะดีขึ้น มีแต่ทุกข์ทรมานมากกว่าเดิม ได้ทราบข่าวการรักษาจากนิตยสารพระเครื่องฉบับหนึ่ง จึงได้ตัดสินใจขึ้นรถทัวส์มาขอให้หลวงพ่อรักษาให้

หลังจากหลวงพ่อพิจารณาจากข้อมูลคนไข้รายนี้แล้วหลวงพ่อ จึงให้คนไข้นั่งเหยียดเท้าสองข้างออกไป ส่วนแขนทั้งสองข้างคงวางอยู่ข้างสะโพก แล้วได้นำเอาเทียนไขจากพานครูนั้นจรดลงบนกลางกระหม่อม พร้อมทั้งอธิษฐานจิตระลึกถึงคุณพระรัตนตรัยและครูบาอาจารย์ผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชานี้ เพื่อขอบารมีในการช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วยรายนี้ เพียงไม่นานคนไข้เริ่มมีอาการกระสับกระส่าย ดิ้นรนอย่างเห็นได้ชัด ศรีษะเหมือนพยายามจะหนีจากเล่มเทียนที่จ่ออยู่บนศรีษะ สีหน้าเหมือนคนมีความเจ็บปวด

ไม่นานนักแขนทั้งสองข้างก็เริ่มมีการเกร็งกระตุกจากหัวไหล่ทั้งสองข้างลงสู่ลำแขนทั้งสองข้างอย่างช้า ๆ คนไข้ก็พยายามประคองตนเองไม่ให้ล้มลงไป แต่ดูเหมือนจะเจ็บปวดไม่น้อย เพราะไม่นานนักที่ข้อมือทั้งสองข้างเหมือนถูกบิดและกระตุกอย่างแรง  บริเวณหน้าท้องเริ่มมีการเกร็งกระตุกเล็กน้อยแล้วค่อย ๆ เพิ่มความรุนแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หลังจากนั้นเพียงครู่เดียวเหมือนมีอะไรบางอย่างจากท้องบิดลงสู่สะโพกทั้งสองข้าง ไม่นานนักบริเวณต้นขาทั้งสองข้างเริ่มเกร็งบิดไปมา โดยเฉพาะขาซ้ายจะบิดมากเป็นพิเศษ สีหน้าบ่งบอกถึงความเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้นเพียงไม่นานคนไข้ก็เริ่มเอนหงายท้องลงไปนอนราบกับพื้น แขนขาก็บิดกระตุกสลับกันไปมาอย่างน่ากลัว คนไข้คงจะปวดพอสมควรเพราะสีหน้าบิดเบี้ยวอย่างเห็นได้ชัด

หลวงพ่อวัชระยังคงเพ่งจิตมั่นพร้อมทั้งเอ่ยขอบิณฑบาตรจากวิญญาณร้ายตนเองด้วยจิตที่ประกอบด้วยเมตตา ดูเหมือนว่าภูตร้ายตนนั้นจะยอมคลายแต่โดยดี เพราะเหมือนวิญญาณนั้นค่อย ๆ เคลื่อนต่ำลงไปจากต้นขาสู่หัวเข่าทั้งสองข้าง เพราะสังเกตุถึงการเคลื่อนที่ได้ชัดเจน จากนั้นก็กระตุกรุนแรงที่บริเวณหัวเข่า ปวดตึงที่บริเวณน่องเท้า ต่อจากนั้นไม่นานก็เคลื่อนไปถึงข้อเท้าและปลายเท้าทั้งสองข้างบิดไปมาอยู่นาน จนปลายเท้าจรดติดพื้น เหมือนมีอะไรบางอย่างถูกดึงออกทางปลายเท้าหรือปลายนิ้วปานนั้น

จนในทึ่สุดเท้าทั้งสองข้างก็คืนสู่สภาพปกติ แม้จะเหน็ดเหนื่อยแต่คนไข้รายนี้สีหน้าก็ดูดีขึ้นกว่าเดิมมาก เหมือนรังสีแห่งความชั่วร้ายได้ถูกขับออกจากร่างกายจนหมดแล้วนั่นเอง คนไข้กล่าวว่าเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ เพราะชีวิตนี้เหมือนหมดความหวังที่จะรักษา จนได้มาพบหลวงพ่อวัชระเหมือนได้ชุบชีวิตใหม่ขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมานอนไม่หลับ บางครั้งปวดทรมานจนนอนดิ้นอย่างเจ็บปวด แพทย์ปัจจุบันก็ไม่สามารถเยียวยาให้บรรเทาได้ แต่ด้วยบารมีของหลวงพ่อวัชระ จึงได้พ้นจากความทุกข์ในครั้งนี้

หลวงพ่อได้กล่าวถึงสาเหตุของการเจ็บป่วยของคนไข้รายนี้ว่า เกิดจากอาหารที่กินลงไปมีวิญญาณที่ตายโหงแฝงติดลงไปด้วย เพราะไปกินพร้อมกับเพื่อน ๆ 2-3 คน ก่อนหน้านี้ปกติทุกอย่าง แต่พอกินอาหารกันไปคุยกันไป ก็เกิดจุกแน่นหน้าอกกระทันหันถึงกับนอนดิ้นเลยทีเดียว คอและหน้าอกบวมผิดปกติ เพราะวิญญาณนั้นฝังตัวอยู่ที่บริเวณลำคอและทรวงอกนั่นเอง สันนิษฐานว่าวิญญาณนั้นน่าจะเป็นหมูที่ถูกฆ่าตายด้วยความทรมาน วิญญาณอาฆาตพยาบาท ความร้อนเย็นนั้นเหมือนตอนธาตุไฟแตก เมื่อธาตุไฟมอดลง ก็เหลือแต่ธาตุน้ำที่เป็นความเย็น ดังนั้นจึงถ่ายทอดความรู้สึกตอนทุกข์ทรมานสื่อผ่านร่างนี้ออกมา บังเอิญคราวเคราะห์ของคุณวสันต์ที่กลืนกินเอาชิ้นเนื้อที่มีวิญญาณร้ายนี้เข้าไปสู่ร่างกาย เจ็บปวดทรมานถึงกับนอนดิ้น ซึ่งเป็นความรู้สึกตอนถูกเชือดหรือฆ่า จนในที่สุดถึงดับจิตลง แต่วิญญาณนั้นยังไม่ตาย คงเก็บความรู้สึกในช่วงสุดท้ายอยู่ในอารมณ์จึงสะท้อนอาการดังกล่าวออกมา